Hoe je leven halsoverkop kan veranderen.. ?>

Hoe je leven halsoverkop kan veranderen..

31 maart 2016 – Ik word wakker en ik moet snel, niet wetende wat mij staat te wachten. Eenmaal de deur uit en in de auto gestapt, rij ik weg en besef ik ineens dat ik mijn OV-chipkaart ben vergeten. Ik rij terug naar huis om daarna weer richting het treinstation in Veenwouden te rijden. De korte route richting Veenwouden is afgesloten, dus moet ik omrijden via de Centrale As..

Ik rij op de hoofdweg, kijk voor me uit, terwijl ik richting de rotonde in Broeksterwâld rij. In een fractie van een seconde zie ik iets in mijn ooghoeken aan komen vliegen. Ik sla het stuur om naar links en probeer weer recht op de weg te komen en dan..

(ZWART STUK)

Daar lig je dan rond 9.00 in de ochtend, in de kreukels, geen idee wat er is gebeurd. Ik kom bij op de achterbank van de auto en voel gelijk dat er iets mis is, ik voel m’n benen niet meer en kan deze niet meer bewegen. Ik kijk om me heen en overal liggen glasscherven. Ik zie bloed liggen, maar ik kan niks bij mezelf vinden wat op een wond lijkt. Ineens schiet het door me heen, zou die eend nog leven? Ik herinner me dat ik uit ben geweken voor een eend, hij kwam laag overvliegen en ik reageerde hierop en ben de macht over het stuur verloren. Ik zie in mijn ooghoeken iemand 112 bellen en ik val weg..

(ZWART STUK)

Even later hoor ik een ambulancebroeder tegen me praten en krijg ik de vraag: ‘Waar heb je pijn?’. Ik geef aan dat mijn sleutelbeen gebroken is en dat ik waarschijnlijk voor de rest van mijn leven in een rolstoel door zal moeten brengen. Ik voel helemaal niks vanaf mijn borst tot aan mijn tenen, er zit geen beweging meer in. Ik val weer weg en word wakker terwijl mijn ouders bij me staan, ik lig op de brancard en ben aanspreekbaar. Ik word in de ambulance geduwd en er wordt tegen mij gezegd: ‘Nog 45 minuten volhouden’..

(ZWART STUK)

Ongeveer 45 minuten later kom ik bij in het ziekenhuis, liggend aan alle toeters en bellen en totaal geen idee wat er aan de hand is..


30 gedachten over “Hoe je leven halsoverkop kan veranderen..

  1. Pffft, heftig hjer…..sa stiet dyn libbe yn in split second op de kop.En dan no fierder…..de kop dat foar……knap hjer en wil zeker net altiid maklik weze.succes Rienk

    1. Ik vind het knap hoe jij tot nu toe de draad weer op pakt ,ook jij bent door diepe dalen gegaan,een kanjer vind ik je,sterkte de komende tijd en geluk in je nieuwe aanbouw bij je ouderlijk huis.vergeet nooit om hulp te vragen in moeilijke tijden we zijn er in het leven om elkaar te helpen.Ga ervoor Rienk,ik weet dat je het kunt.

  2. He topper,

    Super dat jij jou verhaal aan ons verteld via je blog. Ik heb diep respect voor je kerel. Binnen een fractie van een seconde zijn jou toekomstdromen vervlogen…
    In de tijd dat ik enorm ziek was heb ik vele YouTube filmpjes gekeken van mensen die lieten zien dat er eigenlijk bijna geen beperkingen zijn al hoe moeilijk het soms ook lijkt. Als je iets echt graag wil, gaat het jou lukken, met vallen en opstaan natuurlijk.
    Rienk ik wens je enorm veel kracht om het uiterste uit je leven te halen.

    “The strongest people are not those who show strenght in front of us
    but those who win battles we know nothing about”

  3. Jeetje..
    Het leest bijna als een spannend boek.
    Tot je ineens beseft.. Voor jou is dit realiteit..
    ….
    Kippenvel..

    Superstoer (en trots) vind ik het dat je dit met iedereen deelt!

    Lfs Hilda

  4. een eend, niet te geloven.
    ik denk nu wel 2x na voor ik op de rem ga voor een eend.(sorry eend)

    Rienk, ik wens je veel succes met jou blog. ik hoop dat je er zelf ook heel veel aan hebt om door te gaan op jou nieuwe ( moeilijke weg) maar ik weet zeker dat je er alles uit gaat halen wat er voor jou in zit. Ook voor jou familie en vrienden veel sterkte de komende tijd.

  5. Vreselijk als je het zo leest, hoe snel alles ineens anders kan zijn en je toekomst kan veranderen, heb enorm respect voor de manier waarop je je leven weer oppakt, met deze instelling kom je heel eind in je leven.

  6. Helaas weet ik maar al te goed hoe snel het anders kan gaan in je leven.26 jaar geleden is mijn zus,net drie dagen 21 jaar,verongelukt.er was een auto bovenop hun stilstaande auto geknald.ze was 30 april jarig tegelijk met mijn moeder.drie dagen later was ze er niet meer.hersendood.dus dat je leven in nog geen 24 uur zo op zijn kop kan staan.weet ik helaas maar al te goed.het had met jou ook anders af kunnen lopen.rienk rozema.maar je moet nu door in een rolstoel.ook heftig by the way.zo is overal wel wat.en zeg nooit dat overkomt mij niet.

  7. Je doet het goed Rienk , je bent zo positief terwijl het eigenlijk zo kort geleden is dat je leven zo drastisch veranderde. Ga zo door man. En succes verder met je blog .

  8. Dêr wie der dan dyn earste blog! Yn in “split second” dyn hiele libben op ‘e kop. No moast fierder mei de rest fan dyn libben. Ik ha der respect foar hoe ast der mei omgiest, al sist it fansels net altyd maklik ha. Ik winskje dy in soad succes mei alle doelen dy ast dy sels stelst! En sjoch al wer út nei dyn folgjende blog…

  9. Fan oa begjin, leef ik mei dei en dien fam mei. Ik kin dien zus Grytsje. mar echt sa folle bewondering foar hoe st mei olles om gjist. Ek dien fam. Natuurlik sil d’r wol s een donkere wolkje weaze. Mar hat elts dot net!
    Bist een topper hjer.

  10. Heel veel respect voor je Rienk, dat je zo door zet ondanks dat je hele leven op z,n kop staat, prachtige jongeman ben je!!

  11. Bijzonder om dit verhaal over jouw ongeluk te lezen Rienk, aangezien wij elkaar leerden kennen als patiënt en therapeut later in dit verhaal.. Ik hou je blog in de gaten!

  12. Ik las je verhaal uit de krant en nu je blog. Wat ben jij een doorzetter Rienk. Ontzettend knap van je! Ik ben benieuwd naar je volgende blog.

  13. Ik vindt je moedig dat je dit schrijft heb respect voor je. Maar je hebt ook de kracht om verder te gaan. Je hebt je familie om je heen en die geef je kracht om door te gaan. Ik vindt je een topper .

  14. Reactie van een vader…
    Donderdag 31 maart rond 9u sirenes. Kort daarna het aanzwellende geluid vd traumaheli, hij landt ! Op 112meldingen.nl: ‘Ernstig ongeval thv Haadwei 42 Broeksterwâld’. Het eerste wat een ouder denkt: waar zijn onze kinderen (m’n vrouw was thuis). De oudste reeds in het midden van Fryslân, de tweede in het buitenland en de derde op z’n stageadres. Ik ging met de hond uit, dan de oudste in gezinsapp: ‘wat op de Hoofdweg ?’, Ik: ‘ernstig ongeval’. Rond kwart voor tien zag ik de ambu de Sintrale As oprijden, sirene aan. Met een brok in m’n keel en opwellende tranen vroeg ik me af welke persoon/familie/vrienden wellicht een zware tijd tegemoet zouden gaan.
    Een appje van de oudste: ‘Rienk Rozema is het’. De tweede vanuit het buitenland: ‘neeeeeeee, das niet waar…’ Waarop de oudste appte: ‘100%, erg zwaar ongeval gehad’.
    Rienk, wij wensen jou ontzettend veel sterkte, moed en kracht ! Helaas, je hebt geen andere keus ! Hoe ontzettend moeilijk en zwaar het ook is, MAAK ER WAT VAN !

  15. Jeej.. wat heftig! Ik Wion er al 20 jaar niet meer. Heb 20 jaar geleden ongeveer ook heftig ongeluk gehad op de Hoofdweg. Ineens het besef dat het zo anders kan aflopen.
    Veel sterkte en ik zal he volgen. Je doet het goed zag ik op Fb!

  16. Op een mistige ochtend moet ik onwillekeurig aan jouw ongeluk denken, al was het op die 31ste helder weer geloof ik… zal wel de emotie zijn. Wij hebben afgelopen zomer al een gouden medaille binnengehaald, dat weet je hè. Alles wat je vanaf nu nog wint is enkel een bevestiging van wie je bent: een kampioen. Met bewondering: een primus inter parus!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *