Teleurgesteld in eigen lichaam ?>

Teleurgesteld in eigen lichaam

Voordat ik mijn nieuwe blog begin, wil ik even kort vertellen waar ik zoal mee bezig ben geweest en wat de voornaamste reden is waarom deze blog zolang op zich heeft laten wachten. (Ja, ik kreeg vanuit verschillende hoeken de vraag wanneer de volgende zou komen, haha)

De afgelopen weken hebben vooral in het teken gestaan van sporten. Ik ben weer begonnen met krachttraining zoals ik voor dit alles ook deed en ik fiets elke vrijdag in Haren. Dit alles ter voorbereiding van de uitdaging die ik aan zal gaan op 22 juni in Oostenrijk, de Handbikebattle.

Naast het sporten was ik vooral bezig om mezelf op de rails te krijgen, want de dwarslaesie maakt het niet altijd even gemakkelijk voor mij. Zonder werk, zonder school, zonder een bepaald doel kom ik mijn bed maar moeilijk uit. Me ergens toe zetten was zo moeilijk, dat er eigenlijk weinig tot niks meer gebeurde. Daarnaast nog wat donkere periodes gehad, maar het weer helpt hier ook niet bepaald aan mee. Ik werd een kluizenaar en kwam nog amper de deur uit, de dagen bestonden vooral uit slapen en niks doen. Dit is ook de reden dat er geen blog kwam, ik kon me er niet toe zetten, ik wist niet meer waar ik over moest schrijven, omdat er gewoon te veel dingen waren die ik wilde vertellen.

Sporten

Het sporten is erg fijn, het zorgt ervoor dat ik me fitter voel en meer energie krijg. Het is elke keer even zoeken met de krachttrainingen wat wel en niet kan, maar het is erg fijn dat je ziet dat er nog heel veel mogelijk is. Dus voor diegene die twijfelt of het niet ziet zitten, gewoon doen!

Waar ik tijdens het sporten vooral tegen aanloop is dat ik teleurgesteld ben in mijn eigen lichaam. Alles kost zoveel moeite en als ik over m’n grenzen ga, dan merk ik dat gelijk zo erg dat ik bijna van m’n stokje ga. Doseren is niet echt mijn sterkste punt, dus die grenzen kom ik regelmatig tegen. Ook heb ik niet veel energie en slaap ik overdag vaak nog om dit te compenseren, wat ik soms erg vervelend vind. Ik voel me elke dag zo ontzettend moe, wat er dan ook weer voor zorgt dat ik niks doe en maar weer ga slapen. M’n lichaam is gewoon niet meer zoals het was..

Naast de moeheid ervaar ik ook allerlei rare dingen in mijn lichaam die ik normaal niet voelde. Ik zal er een paar beschrijven om jullie een beetje een idee te geven hoe dat ongeveer is.

Spasme

Dit zijn spiertrekkingen waar ik geen controle over heb. Als ik ga liggen spannen mijn buikspieren zich aan en trekken m’n knieën naar elkaar toe, dit zorgt ervoor dat ik mijn benen bijna niet meer kan buigen(wat ik met mijn armen moet doen, om niet in verwarring te raken). Dit is soms erg vervelend, want mijn lichaam voelt hierdoor enorm stijf aan. Door te rekken en te bewegen probeer ik dit wat te verminderen, maar soms heeft het andere oorzaken zoals een blaasontsteking, volle blaas of de kou!

Tintelingen

Nog zoiets raars is dat als ik mijn tenen wil bewegen ik dit in mijn benen voel als een tinteling. Sommigen beweren dat als je dit heel vaak doet, dat de zenuwen zelf een nieuwe weg zoeken om het signaal door te kunnen geven. Het rare vind ik, dat het doorgeven van de signalen compleet verstoord is, maar waarom voel ik dan wel die tinteling? Dit zijn van die zeldzame verschijnselen waar ik niks van snap. Het is mijn lichaam, maar er gebeuren zulke vreemde dingen dat ik soms denk: “Is dit lichaam wel van mij?” Haha.

Doofheid

Soms voelt mijn kont erg doof aan, maar ik voel toch niks? Nou, ik voel soms wel dat mijn kont slaapt. Ik weet niet wat dit precies is, maar raar is het in ieder geval wel. Het is ook erg vervelend, omdat ik altijd op mijn achterwerk zit en dit gevoel houdt soms dagen aan. Ik kan er niks tegen doen, erg frustrerend. Stel je eens voor als je achterwerk zou slapen en dit zou een paar dagen zo blijven? Daar kun je het ongeveer mee vergelijken.

Soms voelt het daarom alsof mijn lichaam niet bij me hoort. Ik ervaar allerlei sensaties waar ik niks van begrijp. Bij iedereen die een dwarslaesie heeft is dit weer anders, dus je kan het ook niet zo goed vergelijken. Sommige dingen zijn wel hetzelfde, maar in de meeste gevallen is het weer anders, erg vervelend!

Wat mij nou leuk lijkt is dat ik een Facebook-post ga maken en dat jullie mij vragen mogen stellen, het mag alles zijn. Zo komt iedereen wat meer te weten over wat een dwarslaesie precies is en hoe IK het ervaar. Klik hier voor mijn Facebook-pagina!

Bedankt voor het lezen, tot de volgende keer!


5 gedachten over “Teleurgesteld in eigen lichaam

  1. Super mooi geschreven.
    Je afgelopen week ontmoet en moet zeggen dat ik je leuke eerlijke man vondt en dat we een gezellige avond hebben gehad en veel van elkaar hebben geleerd. Ik snap dat het sporten je veel oplevert en zeg mensen laat je niet kisten neem een voorbeeld aan Rienk.

  2. Onvoorstelbaar hoe sterk je bent en echt tof dat je mee doet aan de handbikebattle!! Door je blog realiseer ik me toch weer even dat als je iets wilt het ook kunt bereiken, Tnx voor de reminder! Kop op als er dagen zijn waarop het minder gaat, er wordt aan je gedacht ! Je kunt echt trots zijn op wat je in korte tijd zoal bereikt hebt.

  3. Beste Rienk,

    Ik heb zelf sinds juli een dwarslaesie en herken erg veel in wat je schrijft. Ik merk ook hoe lastig het is om verlamd te zijn en toch zoveel dingen te voelen. Ik weet niet of het ooit echt zal wennen.

    Groetjes
    Maruschka

  4. Je lichaam leren respecteren is onvoorstelbaar belangrijk als je wilskracht sterk is, dat ‘probleem’ heeft ervoor gezorgd dat ik jouw pad kruiste. Met je zo nu en dan afsluiten voor de buitenwereld is niets mis als je je innerlijk richt op je doel, je strategieën uitdenkt, verwerkt, rouwt. Een prachtige kastanjeboom tot volle wasdom laten komen kost tijd, je moet er in investeren. Jij hebt alles in je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *